Kubizm jest to kierunek w sztukach plastycznych, głównie malarstwie i rzeźbie, który rozwinął się we Francji na początku XX wieku.
Prekursorami kubizmu byli Pablo Picasso i Georges Braque. Po raz pierwszy określenia kubizm użył krytyk sztuki Louis Vauxcelles. W języku francuskim brzmi ono cubisme i pochodzi od łacińskiego słowa cubus co oznacza kostka lub sześcian. Ten termin przyjął się i szybko wszedł do powszechnego użytku, jednak twórcy tego kierunku długo unikali jego stosowania.

We wczesnej fazie rozwoju kubizmu, tzw. fazie prekubistycznej (zwanej też cezannowską), Picasso i Braque pracowali niezależnie od siebie. Inspiracją do wypracowania nowego podejścia do przestrzeni malarskiej, transformacji obiektu i interpretacji rzeczywistości była dla nich sztuka staroiberyjska i plemienne maski afrykańskie oraz niektóre dzieła Paula Cezanne'a.

Później Picasso i Braque zaczęli pracować razem, tworząc podstawy kubizmu analitycznego, a następnie kubizmu syntetycznego (od roku 1912). W kubizmie syntetycznym w obrazach pojawiały się wklejane kawałki gazet, tapet czy kolorowych kawałków papieru, a także trójwymiarowe formy wbudowywane w płaszczyznę obrazu.

Kubizm stał się popularny i zyskał wielu zwolenników w środowisku artystycznym. Do artystów, którzy wnieśli twórczy wkład w rozwój tego kierunku, zaliczani są:

• Juan Gris
• Fernand Leger
• Francis Picabia
• Louis Marcoussis
• Jean Metzinger
• Albert Gleizes
• Max Weber
• Fryderyk Hayder

U podstaw kubizmu leży zasada, że obiekt malarski zostaje rozbity na szereg osobnych płaszczyzn, oglądanych w różnym oświetleniu, które następnie są przedstawiane obok siebie na płótnie. Dawało to pełniejszy obraz analizowanego obiektu.

Najsławniejsze dzieła (malarskie i rzeźbiarskie) związane z kubizmem :

Panny z Awinionu Pablo Picasso (1907)
Kompozycja z asem treflowym George Braque (1913)

Kubizm był inspiracją i impulsem do rozwoju takich kierunków jak:

konstruktywizm
futuryzm
ekspresjonizm
Trzy etapy kubizmy to: 1)Prekubizm 2)Kubizm analityczny 3)Kubizm syntetyczny